تبلیغات
نگارستان - شعر احمدک

ادعا نمی کنم بهترینم ولی خوشحالم که بهترین ها مرا برگزیده اند

شعر احمدک

تاریخ:پنجشنبه 21 مهر 1390-09:34 ق.ظ

این شعر زیبا را در یک سمینار آموزشی از زبان استاد بزرگوار آقای دکتر ایرج شگرف نخعی شنیدم  .

این سروده در چندین وبلاگ مختلف به نام اشخاص مختلف ثبت شده ولی با توجه به مستندات موجود، این شعر سروده مرحوم مهندس علی اصغر اصفهانی، متخلص به سلیم می باشد که آن را در سال ۱۳۳۴ در کرمان سروده اند. ایشان از معلمان کرمانی و نیز از شعرای معاصر و برجسته کرمان می باشند که چندین شعر از ایشان در کتاب تذکره شعرای کرمان چاپ شده است.

هر چه هست زیباست و شنیدنی و هر جا که خواندم مورد توجه قرار گرفت پس این جا هم به محضر شما تقدیم می کنم

احمدك

معلم چو آمد به ناگه ،   كلاس       چو شهری فرو خفته خاموش شد

سخن های نا گفته در مغزهـا       به لب نا نرسیده فراموش شـد

                                                         ***

معلم ز كـار مـداوم ، مدام                    غضبناك و فرسوده و خسته بود

جوان بود و در عنفوان شباب                    جوانی ازو رخت بـر بسته بود

                                          ***

سكوت كلاس غم انگیز را                        صدای درشت معـلم شـكست

                                          ***

بیا احـمدك درس دیـروز را              بخوان تا ببینم كه سعدی چه گفت

ولی احمدك درس نا خوانده بود              بـجز آنچه دیروز آن جا شنفت

                                         ***

عرق چون شتابان سرشك یتیم             خطوط خجالت به رویش نگاشت

لباس پـر از وصله و ژنـده اش              بـه روی تـن لاغرش لرزه داشت

                                         ***

زبانش به لكنت بیفتاد و گفت :              « بنی آدم اعضای یك پیكرند »

وجودش به یك باره فریاد زد :             « كه در آفرینش ز یك گوهرند »

                                        ***

« چو عضوی به درد آورد روزگار               دگـر عضوها را نماند قرار »

                                       ***

تو كز كز..تو كز ، وای یادش نبود        جهان پیش چشمش سیه پوش شد

نگاهی به سنگینی از روی شرم              بـه پایین بیفكند و خاموش شد

                                       ***

در اعماق قلبش بجز درد و رنج                  نـمی كرد پـیدا كلامی دگر

در آن عمر كوتاه و پر خاطره اش               نمی داد جـز آن پـیامی دگر

                                      ***

« چرا احمدك ! كودن بی شعور !»           معلم بگفتا بـه لـحنـی گران :

« نخواندی چنین درس آسان ؟ بگو       مگر چیست فرق تو با دیگران؟ »

                                      ***

عرق از جبین احمدك پاك كرد                خدایا چه می گوید آموزگار ؟

نـمی داند آیا كه در این دیار                    بود فرق ها بین دار و ندار  ؟

                                     ***

چه گوید ؟ بگوید حقایق بلند؟         به شرمی كه از چشم خود بیم داشت

                                     ***

به آهستگی احــمـد بی نوا                چنین گفت با قلب آزرده چاك :

كه آنان به دامان مادر خوشند            و من بی وجودش نهم سر به خاك 

 

 

      ندارند كاری بجز خورد و خواب                 به مال پدر تكیه دارند و من ...

 

من از روی اجبار و از ترس مرگ               كشیدم از آن درس دیروز دست

كنم بـا پـدر پینه دوزی و كار               ببین دست های پر از پینه ام شاهد است

                                          ***

معلم بكوبیـد پـا بـر زمـــین                 كه این پیك قلبت پـر از كینه است

به من چه كه مـادر ز كف داده ای            به من چه كه دستت پر از پینه است ؟

                                          ***

رود یك نفر پیش ناظم كه او                           به همراه خود یك فلك آورد

 

دل احمدك سخت آزرده گشت                   چو او این سخن از معلم شنفت

درون دلش كور سویی دمید                       به یاد آمدش حرف سعدی و گفت

                                        ***

ببین یادم آمد كمی صبر كن                        تأمل خدا را  ... تأمل ... دمی

« تو كز محنت دیگران بی غمی                   نشاید كـه نـامت نهند آدمی »

 

 



نوع مطلب : شعر 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
ازادیان ص
پنجشنبه 17 فروردین 1391 09:36 ب.ظ
سلام استاد بزرگ .... این شعر واقعا قشنگه دیوونم کرد
دوشنبه 28 آذر 1390 03:22 ب.ظ
با سلام
از آنجا که منم از دوستداران و ارادتمندان آقای دکتر نخعی هستم ٰباطلاع شما می رسانم که این شخصیت بزرگوار مدتی است که به سختی مریض شده و در بستر بیماری هستند و در بیمارستان دکتر شریعتی بستری شده اند. برای سلامتی آ بزرگوار دعا کنیم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.